Określenie składu betonu

Najprostszą metodą ustalenia składu betonu jest me­toda znana pod nazwą zaczynowej lub doświadczalnej (3, 5). W tej metodzie wykorzy­stuje się omówioną poprzednio zależność konsystencji mieszanki betonowej od ilości zaczynu cementowego, przy czym stosunek ilości cementu do wody w zaczynie powinien być zgodny z wymaganiami wynikającymi z założonej wytrzymałości betonu.W przypadku projektowania składu betonu, który ma być wykonywany tylko z jed­nego kruszywa będącego gotową mieszanką, postępuje się następująco:a. Oblicza się ze wzoru [6-5] lub [6-6] stosunek CjW, a jeśli wyższa jego wartość wynika z warunku wodoszczelności lub mrozoodporności, to przyjmuje się ją z tabl. 6-5.b. Na stole laboratoryjnym przygotowuje się próbkę suchego kruszywa w ilościK’ = 15 kg, przy czym uziarnienie próbki powinno być takie samo jak kruszywa, z którego ma być wykonany beton.Jeżeli wcześniej stwierdzono niejednolitość uziarnienia kruszywa, metodą opisaną w p. 4.2.1, to zawartość frakcji 0-f2 mm w próbce kruszywa powinna wynosić 0,9 mak­symalnej jej zawartości w kruszywie, stwierdzonej badaniami. W pozostałych przypad­kach ilość kruszywa drobnego w próbce powinna równać się jego średniej zawartości w kruszywie przewidzianym do użycia.c. Oddzielnie w naczyniu przygotowuje się zaczyn o ustalonym poprzednio stosunkucementowo-wodnym Cl W. Na ogół wystarcza przygotować próbkę zaczynu w ilości.Dla uzyskania takiej ilości należy zmieszać ze sobą cement i wodę w ilościach, które wy­licza się ze wzorów:d. Przygotowany zaczyn, stale mieszając dla zapobiegnięcia sedymentacji, wlewa sięstopniowo do kruszywa. Całość miesza się starannie i w zależności od potrzeby dolewadalsze porcje zaczynu, aż konsystencja przygotowanej w ten sposób mieszanki beto-nowej będzie zgodna z zakładaną. Następnie sprawdza się szczelność mieszanki i mierzyjej objętość po zagęszczeniu w cylindrze pomiarowym.e. Ilość zaczynu w próbnym zarobię Z’, łatwo określić odejmując od ilości przy-gotowanego zaczynu jego część pozostałą w naczyniu. W próbnym zarobię znajdujesię zatem.f. Znając ilość cementu C’, wody W i kruszywa K’, jakie składają się na objętośćpróbnego zarobu Vb, wyznaczyć można ilości tych składników w 1000 dm3.Przy projektowaniu składu betonu z dwu lub większej liczby) kruszyw należy usta­lić proporcję, w jakiej należy je mieszać postępując zgodnie z zasadami podanymi w p. 6.3.2. Próbkę kruszywa do wykonania próbnego zarobu sporządzić należy w takim przy­padku z uwzględnieniem wyznaczonych proporcji zmieszania jego składników.Dość poszczególnych kruszyw wchodzących w skład mieszanki, z jakiej przygotowuje się próbny zarób, oblicza się ze wzorów.gdzie X = —.Z kolei gdy jedno z tych kruszyw ma niejednolite uziarnienie, do próbnego zarobu należy wziąć próbkę tego kruszywa, w której zawartość ziarn 0-r2 mm powinna wynosić 0,9 maksymalnej stwierdzonej badaniami. Umożliwi to ustalenie ilości cementu (za­czynu) zapewniającej, uzyskanie właściwej wytrzymałości nawet w przypadku, gdy do betoniarki zostanie załadowane kruszywo o najniekorzystniejszym uziarnieniu.Otrzymana zgodnie z punktem f. tzw. recepta laboratoryjna określa skład 1 m3 mieszanki betonowej w odniesieniu do kruszywa suchego i w jednostkach masowych. Dla warunków produkcyjnych należy sporządzić receptę roboczą uwzględniającą:zawilgocenie kruszywa,pojemność betoniarki,sposób dozowania składników.W celu sporządzenia recepty roboczej (wg tabl. 6-13) należy ustalić wielkość zawil­gocenia kruszywa w stanie naturalnym, gęstość nasypową w stanie luźnym i zawilgo­conym oraz pojemność betoniarki i ewentualnie dozowników kruszywa.Przy sporządzaniu recepty roboczej i stosowaniu cementu workowanego należy jeżeli jest to możliwe, przyjąć taką objętość zarobu betoniarki, aby ilość cementu była równa całkowitej liczbie worków.Recepta robocza, wywieszona w miejscach widocznych dla obsługi betoniarki, po­winna zawierać również informacje dotyczące przeznaczenia i rodzaju betonu, konsys­tencji mieszanki, daty opracowania recepty.Opracowany skład betonu nie może być uważany za aktualny przez cały czas produ­kowania mieszanki betonowej. Należy go skorygować lub opracować nowy skład, jeśli zachodzi przynajmniej jeden z następujących przypadków:— zmiana rodzaju składników,— zmiana uziarnienia kruszyw lub zmiana w zawilgoceniu kruszywa wywołująca w stosunku do obowiązującej receptury roboczej zmianę ilości wody zarobowej w 1 m3 mieszanki betonowej przekraczającą + 5 dm3.

[Głosów:1    Średnia:4/5]

Comments

comments